FISH: جهت بررسی اختصاصی ناهنجاری های تعدادی و ساختاری کروموزوم ها

FISH (فلورسانس این سیتو هیبریدیزاسیون)

Fluorescence In Situ Hybridization

روش FISH یک تکنیک سیتوژنتیکی پیشرفته است که با استفاده از پروب‌های فلورسنت اختصاصی، ناهنجاری‌های تعدادی (مانند تریزومی یا مونوزومی) و ساختاری (شامل حذف، تکثیر، ترانسلوکاسیون یا ایزودیسمی) در کروموزوم‌های هدف را در سطح سلولی شناسایی می‌کند. این روش با دقت بالا و سرعت بیشتری نسبت به کاریوتایپ استاندارد، اطلاعات موضعی از مناطق خاصی از ژنوم را ارائه می‌دهد.

کاربردهای رایج:

  • تشخیص سریع آنیوپلوئیدی‌های شایع (مثل تریزومی 13، 18، 21، X و Y) در دوران بارداری
  • شناسایی میکرودیلیشن‌های سندرمی (مانند 22q11.2 در سندرم دی‌جرج)
  • بررسی ناهنجاری‌های کروموزومی در سرطان‌ها (مثل BCR-ABL در لوسمی میلوئید مزمن یا HER2 در سرطان پستان)

نوع و حجم نمونه مورد نیاز:

  • خون محیطی با EDTA
  • نمونه آمنیوسنتز یا CVS ( مایع آمنیوتیک یا بافت کوریونیک)
  • بافت تومور یا بیوپسی: حداقل 3–5 میلی‌متر مکعب بافت تازه یا فرمالین‌ثابت‌شده (FFPE)
  • مسح پیش از جایگذاری جنینی (PGT-A/SR): بلاستومر یا تروفوبلاست (در شرایط لابراتوار تولید مثل)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *